Over ons

Nachtelijke zwerftocht

Nachtelijke zwerftocht.

Opgelucht haalde ik adem, het was 03.00 uur in de nacht en daar hoorde ik Jeroen eindelijk het Meer van Lenten binnenkomen. 

Na een grote bruiloft waren we met zijn allen alles aan het opruimen en schoonmaken. Het hele team had intussen al een paar keer gevraagd waar Jeroen bleef. Ik wuifde de bezorgdheid weg en deed voorkomen alsof ik me echt geen zorgen maakte om mijn echtgenoot. Dat hij in maart, midden in de nacht een bruidspaar aan het einde van hun huwelijksfeest, uitgezwaaid door al hun gasten liet instappen in de Kapitein’s sloep, was de gewoonste zaak ter wereld. Hij deed het al zoveel jaar en met veel plezier, het vaarwater is bekend, de boot verkeerde in perfecte conditie, de schipper verstaat zijn vak, er kan niets gebeuren. Toch..?

Inmiddels waren er meer dan twee uren verstreken. De tocht was kort, bij ’t Hearresyl wachtte de auto het bruidspaar op. Vanaf dat punt was het nog een kwartiertje varen om thuis te komen. Waar bleef hij toch? Intussen was er gelukkig genoeg te doen, dat was een mooie afleiding. Want wanneer en bij wie trek je aan de bel? Waar moet je zoeken? Wat is het vaargebied dan opeens groot! Opeens zag ik allerlei gevaren.

Maar nu was hij dan toch gearriveerd. Dat wil zeggen, hij verdween direct de spoelkeuken in. Op vragen werd niet gereageerd en ook niet op een vriendelijk bedoeld; “Biertje Jeroen?” gaf hij geen antwoord. We besloten maar rustig af te wachten, het verhaal zal zo wel komen.

Even later kwam Jeroen  aanlopen, zonder woorden schonk hij zichzelf wat in en ging zitten. Zonder woorden, dat is bijzonder voor Jeroen. Hij keek zo spinnijdig, dat wij niets durfden te zeggen of te vragen. Meer aanmoediging had hij niet nodig, daar kwam het verhaal.

Nadat hij het bruidspaar had afgezet, besloot hij nog een klein ommetje te maken. Het was zo heerlijk varen in de nacht. Stil, koud, de natuur op de grens van winter en lente. Een heldere sterrenhemel om hem heen en heel bekend vaarwater. Zo bekend dat Jeroen besloot om met de nieuwe app op zijn telefoon de sterrenhemel eens nauwkeurig te bestuderen. Dat deed hij zo nauwkeurig dat hij niet niet in de gaten had dat de boot zonder de hand van de schipper een eigen koers begon te varen. Opeens lag de boot met een schok stil. Muurvast, op een ondiepte aan de kant nabij de rietkraag. Maar dan ook muurvast! Wat Jeroen ook probeerde, er was geen beweging in de boot te krijgen. Wat te doen? Telefoon; geen bereik, maar als er bereik mogelijk was geweest…wie zou er op zo’n nachtelijk uur hulp kunnen geven? Na alles overwogen te hebben zag Jeroen maar een oplossing. Hij zou het schip verlaten en morgen in alle vroegte een oplossing bedenken om het schip los te krijgen.

Met een nu of nooit- sprong belandde Jeroen half in het water, half op de modderige kant. Dat natte, koude pak was een eitje vergeleken wat hem toen nog te wachten stond. Een lange nachtelijke tocht over de weilanden volgde. Weilanden die net in de aan dit avontuur voorafgaande week, rijkelijk voorzien waren van de inhoud van vele giertanks. Nat, modderig en onder de gier bereikte Jeroen het MvL.

Het team keek mij wat beschroomd aan. Mocht er gelachen worden.. nou dat mocht! Gierend van het lachen keken we naar de sporen van de nachtelijke zwerftocht en het beteuterde gezicht van Jeroen. Hij liet het manmoedig over zich heen komen. Lachen deed hij pas de volgende morgen, toen de boot weer veilig thuis in de haven lag. In alle vroegte had hij Jonge Hendrik gebeld. Die voer onmiddellijk uit met zijn sleper en had de sloep binnen de kortste keren van de ondiepte af.

Het bruidspaar moest eens weten.. toen deze de volgende dag nog even langs kwam om de laatste spullen op te halen, na te praten en met name Jeroen te bedanken voor de fantastische nachtelijke vaartocht…..

 

 

 

Contactgegevens

Utbuorren 50
8493 MA Terherne

T 0566 689 280
E info@meervanlenten.nl

Route & contact

Nieuwsbrief

Blijf ons volgen:
Pagina delen
Sitemap Website en design door AddNoise internet & design