Over ons

Maserati

Ja, daar komen ze weer; net toen ik me zelf begon af te vragen of er wat aan de hand zou kunnen zijn, zie ik ze weer eens aankomen op het pad naar de hoofdingang. Meneer iets voor zijn vrouw uitlopend om op die manier de wat gure decemberwind op te vangen. Zij stevig zijn hand vasthoudend; samen sterk en dat al heel veel huwelijksjaren lang.

Over zijn vrouw maakte hij zich veel zorgen. Ze raakte een beetje in de war. Soms had ze dagen nergens last van, soms was het geheugen heel slecht en mopperde ze op alles en iedereen. We waren heel blij dat we dit van meneer hadden gehoord en als het nodig was konden we hier rekening mee houden.

Maar nu was dat niet nodig. Glunderend komen ze binnen, blij om vertrouwde gezichten te zien,  begroeten we elkaar. Heerlijke blos op de wangen, vrolijke oogopslag; ze maken het goed!
Heel goed zelfs, want het grote nieuws werd direct verteld; er is een nieuwe auto gekocht!
In een opwelling, in een moment van nu of nooit, in een moment van nooit te oud om gek te doen….taraam….hebben ze een heel bijzondere koop gedaan; Ze hebben, beide 75 jaar oud, een nieuwe auto gekocht!

Kijk daar staat de auto. Ik keek de wijzende vinger na en zag ….de op dat moment enige geparkeerde auto staan;  een Maserati!
Een Maserati?, stamelde ik, u bedoelt die blauwe Maserati?

Enthousiast knikte meneer zijn hoofd bijna van zijn romp.  Ongelovig keek ik het echtpaar aan. Mevrouw lachte trots en blij. Zo’n goede beslissing hadden ze sinds jaren niet genomen, zo was haar reactie. De auto zit heerlijk en rijdt goed…wow het kon gewoon niet beter.

Meneer begon te vertellen over zijn lang gekoesterde wens, over zijn leven lang genieten van het kijken naar sportauto’s.  Over zijn abonnement op autobladen, over het sparen van kleine modellen sportauto’s. Maar ook over sinterklaasavonden. Avonden dat zijn enige dochter toch altijd weer  een verrassende surprise wist te maken met bijpassend rijm over zijn verlangen om ooit eens een sportauto te bezitten.

En toen  opeens was daar een buitenkans. Een oude tante, jongste zus van zijn vader overleed en nooit getrouwd, kinderloos, had zij haar neef bedacht in haar testament.
Dit was het moment geweest om te kijken naar een nieuwe auto.
En daar stond zijn droom; een Maserati!
Zijn vrouw had maar een voorwaarde; ze moest er lekker in kunnen zitten.
Zijn dochter was eerst niet enthousiast, maar toen ze zag wat de auto met haar ouders deed, was ze akkoord. Op een voorwaarde; dat ze er ook zo nu en dan mee mocht rijden.
Nou dat mocht en de koop werd gesloten.

Weken van fantastische tochten hadden ze inmiddels achter de rug. Weekeinde naar Maastricht, Domburg, Amsterdam. Op een mooie septemberdag even naar de kust om te lunchen, kennissen bezocht in de Achterhoek. Ach met zo’n auto is niets te ver en alles heerlijk om te bezoeken.

Nog steeds stomverbaasd vroeg ik intussen honderduit. Wat voor motor zit er in? Stuurt het gemakkelijk? Enne…van 0 tot 100 in hoeveel seconden?  Enthousiast kreeg ik antwoord en het was dat mevrouw op een gegeven moment vroeg of er ook nog koffie geschonken kon worden, maar anders was het gesprek vast nog wel even doorgegaan.

Met de koffie aan tafel gekomen, vroeg meneer of ik eens een ritje wilde maken.
Wow, dat leek mij mooi. Mag ik een van mijn zonen dan meenemen, was mijn wedervraag.  Of misschien mochten ze allebei wel mee?
Het was geen enkel probleem.  Een volgend bezoek wat eerder op de middag en testrit werd afgesproken.

Tijdens het afrekenen kwam Jeroen binnen en vol enthousiasme vertelde ik van de aankoop van meneer en mevrouw.
Jeroen luisterde aandachtig maar bleef heel stil, gek terwijl hij normaal altijd zo intens en vol interesse kan reageren. Ik weet deze houding aan zijn voorkeur voor Landrovers in het algemeen en oude in het bijzonder.

We namen afscheid en ik wenste het echtpaar veel plezier met de nieuwe auto.
Ach, het is nog niet zo druk, Ik loop even mee, zei ik, ik wil even de V8 horen snorren als u wegrijdt..
Meneer grinnikte en zei dat hij de motor even van jottum zou geven, kom maar mee!

En daar gingen we , op naar de Maserati. Al babbelend over onverwachte  kansen in het leven, maar ook over hoe die te benutten, over het genieten van het leven. Over humor, overal en vooral gewoon op straat.


We liepen naar de Maserati  en bewonderend bleef ik staan.
Meneer ook. Prachtig !  zei hij nog en toen…liep hij door…..naar zijn nieuwe Fiat Panda.  Aan het oog onttrokken door hoge struiken, stond daar zijn nieuwe auto.

Gierend van het lachen, duurde het  enige minuten voordat hij in staat was om de auto te openen en weg te rijden.  Zij vrouw zwaaide vriendelijk en lachte hartelijk met haar man mee.

En ik….ik voelde met wel heel erg blond!  Wat was ik er tussengenomen.
Opgelaten en enigszins opgelucht dat er maar weinig mensen hier iets van mee hadden gekregen, liep ik snel terug.
Maar helaas, ik had buiten de waard en de omstandigheden gerekend.  Inmiddels was er een hele ploeg M&G-ers binnengekomen en die waren razendsnel op de hoogte gebracht door Jeroen die gillend van het lachen, het schouwspel van achter de ramen had gade geslagen.

Ik kwam binnen en kon niet anders dan het geschater in ontvangst nemen.

Plots stapte  een jonge vrouw met twee kleine kinderen op mij af. Ik kende haar wel, ik kwam haar vaak al fietsende tegen in het dorp. En nu hadden haar kinderen ook de fietshelmpjes, cadeautje van Sinterklaas en sinds het krijgen droegen ze de helm dagelijks of ze nou fietste of niet..
 Ze hadden net een heerlijke lazy-fridayafternoon doorgebracht in het Meer van Lenten. Kinderen in de speelkamer en zij met een drankje en een hapje,  al tijdschriften lezend in een rustig hoekje met uitzicht op het meer.
Ze had echter ook genoten van het verhaal van het echtpaar en mij.
O f ik een keer een ritje wilde maken in haar auto. De Maserati was van haar!

En het echtpaar? Ze kwamen nog heel vaak en altijd opnieuw was er een schaterlach die het hele Meer van Lenten vulde. Vaak werd de autosleutel op tafel gelegd met de opmerking; ga gerust een ritje maken hoor enne neem je zonen maar mee. Wij wachten wel totdat je weer terug bent.

Het is alweer enige jaren geleden dat dit gebeurd is. Helaas is de gezondheid zo broos geworden dat ze niet meer zelfstandig kunnen komen. Maar altijd is die lach als ze terugdenken aan de aankoop van hun nieuwe auto.

En de jonge vrouw? Zij is intussen een leuke vaste gast geworden, Nog steeds gek op haar Maserati. Van het ritje is het nog niet gekomen.
Gek, maar het is net of die behoefte een beetje geluwd is.

December 2015.
Annette Lange.

Contactgegevens

Utbuorren 50
8493 MA Terherne

T 0566 689 280
E info@meervanlenten.nl

Route & contact

Nieuwsbrief

Blijf ons volgen:
Pagina delen
Sitemap Website en design door AddNoise internet & design