Over ons

Het kind en de Seven-Up

Ik neem u even mee naar een zonnige vrijdagmiddag in september 2006. De kleuters waren vrij en vanwege het mooie weer werd er een spontane actie georganiseerd: allemaal verzamelen in het Meer van Lenten en daar lekker spelen in de speeltuin, natuurlijk onder het toeziend oog van de moeders die zich genoeglijk genesteld hadden op het terras. Een ouderwets en vooral gezellig tafereel, moeders met kinderen in alle leeftijden genoten van elkaar’s gezelschap. Er werd gespeeld, geknuffeld, af en toe getroost en bemoedigd, maar vooral was er tijd voor een drankje, een hapje waarbij de kroost niet werd vergeten.

Er hing een heerlijke sfeer met heerlijk weer. Wat dromerig en soezerig werd het gezelschap en al mijmerend over het leven kwam het tot mooie gesprekken. Deze heerlijke middag werd afgesloten met een pannenkoek en voor ieder kind een flesje drinken. Echt een feest voor ouder en kind. De flesjes werden rondgebracht en gulzig werden de lippen aan de hals gezet. Toen brak er een kabaal uit. Geschrokken keken we elkaar aan. Wat is er aan de hand?

“Pff…bah….dit is water….” gilde een kind.

Stomverbaasd keken we naar het flesje Seven-Up. Ik wist zeker dat ik het zojuist geopend had. Het flesje werd geproefd door de moeder. Ze kon niets anders dan constateren dat het echt water was. Ik nam het flesje over en liep er mee naar de bar. Ook daar stomme verbazing. Het was echt water en dat terwijl iedereen gezien had het flesje geopend werd met de flesopener. We doken de koelkast in, op zoek naar een antwoord op dit mysterie. Ik had even geen aandacht voor het handje van mijn jongste zoon (toen 4 jaar oud) dat aan mij trok om aandacht..

Een volgend flesje ging sissend open, rook naar Seven-Up en werd maar gauw geserveerd met de mededeling dat ook wij hier niets van begrepen. Kleine Karel zette het flesje argwanend aan de mond, maar klaarde helemaal op toen het begeerde zoete drankje zijn keeltje instroomde. De rust keerde weder en pas toen voelde ik pas echt het handje van onze jongste, dat weer op mijn been klopte. Met een benauwd gezichtje, berouwvolle ogen en een zacht stemmetje vertelde dat hij wel wist hoe het kwam.

Op een dag had de jongste heel veel dorst gehad. Hij had zo’n trek in Seven-Up gekregen dat hij stiekem, toen iedereen heel druk was, een flesje had geopend. Hij wist dat dit eigenlijk niet mocht en had daarom het lege flesje weer gevuld met water en het dopje er weer stevig op vastgezet. Daarna had hij het flesje helemaal achteraan in de koelkast gezet. Dat het ooit ontdekt zou worden en helemaal dat hij daarbij aanwezig zou zijn, heeft hij nooit gedacht. Maar nu, en dan ook nog dat het uitgerekend zijn klasgenootje was, dit overkwam….

Verbluft keek ik hem aan om vervolgens in een gierende lach te schieten. Een lach die al heel snel werd overgenomen door het hele gezelschap. En de jongste? Van de week, negen jaar later vertelde hij de rest van het verhaal … door het snelle stiekeme drinken had hij zo’n buikpijn gekregen dat het hem helemaal niet had gesmaakt. Het heeft lang geduurd voordat hij weer eens een Seven-Up dronk.

 

Annette Lange.

November 2015.

 

Contactgegevens

Utbuorren 50
8493 MA Terherne

T 0566 689 280
E info@meervanlenten.nl

Route & contact

Nieuwsbrief

Blijf ons volgen:
Pagina delen
Sitemap Website en design door AddNoise internet & design